سلام! ما «کارخانهٔ نوآوریهای فردا» هستیم؛ جایی که ایدههای علمیـتخیلی، جامهٔ واقعیت میپوشند. امروز میخواهیم شما را به گشتی متفاوت در دل همین مجموعه ببریم؛ جایی که رباتها و نانوذرات، قطعات الکترونیک را مثل نسخهبرداری از یک کیک خانگی کنار هم میچینند.
۱. خط مونتاژ «بیصدا»؛ جایی که رباتها «گوش» میدهند
تصور کنید یک سالن ۲۰۰ متری را که هیچ صدای چکش یا دریلای در آن شنیده نمیشود؛ فقط غرش ملایم موتورهای الکتریکی و صدای نفسکشیدن رباتهای ششمحوره. اینجا ایستگاه مونتاژ ما برای گوشیهای تاشو با نمایشگر میکرو-الایدی است. رباتها با دقتی برابر ۰٫۰۲ میلیمتر، ماژولهای نمایشگر را درون قاب آلومینیومی چیدمان میکنند. نکتهٔ جالب: حسگرهای بینایی ما قادرند رنگ پیکسلها را در طیف ۱۲ بیت بررسی کنند؛ یعنی اگر حتی یک پیکسل بهصورت تصادفی «قرمز» بهجای «قرمز تند» روشن شده باشد، قطعه بهطور خودکار کنار گذاشته میشود و وارد چرخهٔ بازیافت داخلی میشود.
این فرآیند، ضایعات را تا ۳۲٪ نسبت به روشهای دستی کاهش داده و مصرف برق سالن را نیز ۱۸٪ پایین آورده است. حاصلش یک گوشی تاشوست که وزنش زیر ۲۵۰ گرم است و میتواند ۴۰۰٬۰۰۰ بار بازوبسته شود بدون آنکه خمیدگی صفحه حتی ۰٫۱ میلیمتر منحرف شود.
۲. چاپ «نانوکلایت»؛ مدارهایی که از مولکول شروع میشوند
در طبقهٔ زیرین کارخانه، دستگاهی شبیه به یک لیتوگرافی نور فوقالعادهماورای بنفش قرار دارد که ما آن را «نانوکلایت» صدا میزنیم. این دستگاه میتواند با استفاده از چاپ جوهر نانو، خطوط رسانای نقرهای را بهضخامت ۱۵ نانومتر روی فیلمهای پلیمری بنشاند. این فناوری برای ساخت برچسبهای حسگر هوشمند استفاده میشود؛ برچسبهایی که میتوانند دمای پوست، رطوبت محیط و حتی غلظت گلوکز را در طیف نور مادونقرمز بخوانند.
کاربردش کجاست؟ همین حالا ما این برچسبها را در قالب یک پروژهٔ پزشکی به یک شرکت فضایی میفرستیم تا روی لباسهای فضانوردان مریخنشین نصب شود. بدینترتیب پزشکان زمینی میتوانند علائم حیاتی فضانورد را در زمان واقعی و بدون نیاز به سونداژهای آزاردهنده دریافت کنند. برچسبها آنقدر نازکاند که در برابر شستوشوی صدباره هم مقاومند و بازیافتشان فقط به آب داغ و یک آنزیم زیستتخریبپذیر نیاز دارد.
۳. «آیندهنگر»؛ ریختهگری با پرینت سهبعدی فلز
در بخش دیگری از مجموعه، کورهای با درجهٔ حرارت ۱۶۰۰ درجه سانتیگراد وجود دارد که با لیزرهای ۶ کیلوواتی کار میکند. اینجاست که پودر آلیاژ آلومینیومـلیتیوم بهطور لایهلایه ذوب میشود و قطعات سبکوزنی میسازد که استحکامشان از فولاد بیشتر است ولی چگالیشان فقط یکسوم آن است. این قطعات در پهپادهای سبکوزن تحویل دارویی استفاده میشوند که قرار است در مناطق صعبالعبور هیمالیا به کار گرفته شوند. تاکنون توانستهایم ۴۷٪ از وزن بدنه را کاهش دهیم و در عین حال زمان پرواز را ۲۲ دقیقه افزایش دهیم.
گردش شتابیافته؛ از ایده تا نمونهٔ اولیه در ۷۲ ساعت
راز سرعت ما در «اتاقک دیجیتال» نهفته است؛ یک اتاق ۶۰ متری که در آن همه چیز به اینترنت اشیا متصل است. مهندسان طراح، مدل CAD قطعه را آپلود میکنند، سیستم هوش مصنوعی با الگوریتمهای ژنتیکی بهترین مسیر تولید را پیشنهاد میدهد، دستگاه چاپ سهبعدی فلز کار را شروع میکند، حسگرهای دما و لرزش بهصورت لحظهای بازخورد میدهند و در پایان سیستم بینایی، کیفیت را کنترل میکند. این چرخه فقط ۷۲ ساعت طول میکشد؛ یعنی اگر صبح روز شنبه ایدهای به ذهنتان رسید، ظهر سهشنبه میتوانید قطعهٔ فیزیکی آن را در دست بگیرید.
شفافیت و پایداری
ما ادعا میکنیم که ۹۱٪ از ضایعات فلزیمان در همان خط بازیافت میشود و آب مصرفیمان را تا ۶۰٪ با سیستم چگالش بخار بازیابی میکنیم. هر دستگاهی که تحویل میدهیم یک کد QR دارد که اگر اسکناش کنید، زنجیرهٔ تأمین مواد اولیه، میزان انرژی مصرفی و حتی ردپای کربن آن را میبینید. مشتریانمان میگویند این شفافیت برایشان مهمتر از قیمت تمامشده است.
به آینده خوشآمدید!
کار ما فقط ساخت قطعه نیست؛ ما رویای ساخت دنیایی را داریم که در آن فناوری و زیستکره در کنار هم رشد کنند. اگر دوست دارید نمونههای اولیهٔ محصول خود را در ۷۲ ستحویل بگیرید یا حسگر نانویی اختصاصی بسازید، کافیست با ما تماس بگیرید. ما اینجاییم تا ایدههایتان را از تخیل به واقعیت پرتاب کنیم؛ شاید حتی تا مریخ!